در جشنهاي ايام اعياد تمام نشانهاي مكساني مكلف و مكلل پيش تخت ميبردند - و نشانهء رساله دران روز دران محل بردن فرمان نبود - و نشانهاي مكساني موازنهء صد و شست يا صد و هفتاد بودي - و بغايت زيبا نمودي - المقصود اصحاب علمخانه برابر مراتب در محل درون ميرفتند - بعده اسپان پايگاه خاص با زينهاي مغرق محل درون ميبردند - بعده بعضى پيلان اراسته بكمال « 2 » لباس با تختگاه زرين و زينهاي نقرگين و جلهاي دو رنگين در محل درون ميرفتند - و پيش تخت فلك رفعت دام رفعتها سر بر زمين ميآوردند - و سلام ميكردند - و به زبان خود دعا ميكردند - و در ميمنه و ميسره در محلهاي خود ايستاده ميشدند - بعده اصحاب شكره‌خانه با اكثر شكره‌داران درون ميرفتند - بعده طائفهء مطربان و اهل طرب را ميبردند - تمام مطربان جامه‌هاي معصفر در بر و دستارهاي لعل بر سر - و طائفهء اهل طرب با پيرايهاي مرصع و مكلل و لباسهاي « 3 » بيش بها هريك نفر چهل‌گان هزار تنكه را پيرايه پوشيده - هريكي نادوشيده - چنانچه مناسب اين « 4 » حال عزيزى بازديده * * بيت * همه نار پستان به بالا چو تير * * ز پستان هريك شكر خورده شير مناسب اين حال و لائق اين مقال عزيزي ديگر نيز فرمايد * * ابيات *

--> ( 2 ن ) كمال فهم و لباس * ( 3 ن ) و با كسوتهاي بيش بها هريك چهارگان هزار تنكه * ( 4 ن ) اين خصال عزيزي حال بازيده *